ዕሴቶቻችን

(ያለ እምነት እግዚአብሔርን ደስ ማሰኘት ስለማቻል) ዕብ.11፡1–39፣ዕብ.11፡6

(በተቀደሰ ሕይወት መኖር፤(በኑሮ ሁሉ) ያለ ቅድስና እግዚአብሔርን ማየት
ስለማይቻል) 1ኛ.ጴጥ.1፡15–16፤ዕብ.12፡14

(ለእግዚአብሔር፤ለእርስ በርስ፤ላልዳኑትም የምናሳየው መታወቂያችንም
ስለሆነ) ማር12፡30፤ዮሐ.13፡34–35፤1ኛቆሮ.13፡1–7፤

( ልባዊ፣እውነተኛና እግዚአብሔር የሚቀበለው) ማቴ.6፡14፤ማር.11፡25 – 26፤ኤፌ.4፡32

(ክርስቶስ በቤዛነት ሞቱ የመሠረተውን የክርስቶስን
ቤተክርስቲያን አንድነት በትጋት መጠበቅ (መዝ.133፡13፤ኤፌ.4፡3፤ ቆላ.3፡15፤ሮሜ.15፡5–6፣የሐ.17፡20–22) ፡፡

( ክርስቶሳዊ ቤተሰብነትን ለማጠናከር(በህብረት ፀጋ መከፋፈል) ለመፀለይ፤በህብረት ቃሉን ለመማር፤በህብረት ለማገልገል፤ለመተናነጽ፤ ለመተዋወቅ፤ለመደጋገፍ ለመሸካከም፤ጌታን ለማክበር፤)
የሐዋ.2፡42፤ዕብ.10፡24–25

(ሕያዋን የመሆናችን ማሳያ ነው፡፡ ማንነታችን ነው፡፡ ባለ አደራነታችንን በመገንዘብ ከእግዚአብሔር በተቀበልነው ሥጦታ ሁሉ ቤተክርስቲያንን በማነጽና በማሳደግ እግዚአብሔርን ማክበር) ሮሜ.12፡6–8 ፤1ኛቆሮ.14፡26፤1ኛጴጥ.4፡10–11፤2ኛቆሮ.5፡18

ለወንጌል የአምባሳደርነት ኃላፊነታችንን በቃልና በኑሮ በየትኛውም ጊዜና ሥፍራ መወጣት (ማቴ.10፡32–33፣28÷19–20፣የሐዋ.1፡8፣2ኛቆሮ.5፡18–20…አጀንዳ 2819)

የአባትና የልጆቹ መነጋገሪያ አንዱ መንገድ ነው፡፡ የልጅነት ሥልጣናችንን/ መብታችንን የምንለማመድበት መንገድ ነው (ዮሐ.1÷12፣ማር.14÷36፣ሮሜ 8÷15፣ገላ.4÷6)፡፡
እግዚአብሔር እኛን ልጆቹን እንድንጸልይ ይፈልጋል፣እንድንጸልይ አዝዞናል፡፡ፀሎት የእኛን አለመቻል፤እግዚአብሔርን ሁሉን መቻል ማመናችንን ማሳያ ነው (ሉቃ.18÷1፣ቆላ.4÷2፣1ተሳ.5÷17፣1ጢሞ.2፡1)

ለእግዚአብሔርና በሕይወታችን ላይ ባለሥልጣን ለሆኑት ሁሉ እንደ ቃሉ ታዛዥነታችን
መረጋገጥ አለበት (1ሣሙ.15፡22–23፤1ኛቆሮ. 16÷16፤ኤፌ. 6÷1፤ ቆላ. 3÷18፣20፤ዕብ.
13÷17፤1ጴጥ. 2÷14፣18….)

ሁሉን በእኩል ዐይን ማየት፣በእኩል ማስተናገድ ምክንያቱም
አባታችን አድልዊ አይደለም (ዘጸ.23÷1–3፣6–7፤ዘዳ.1÷16 17፣10÷17፣16÷19–20፤ኢዮ.34÷19፣ሮሜ 2÷11፣ገላ.2÷6፣ኤፌ.6÷9)፡

(በምንኖርበት በዚህ ብልሹ ዓለም ውስጥ ለወንጌል እውነት መኖርና ማገልገል የሚቻለው
በመንፈስ ቅዱስ ዕርዳታና አመራር ብቻ ስለሆነ ነው፡፡)
ዘካ.4፡6፤ሉቃ.24፡49፤የሐዋ.1፡8፤ሮሜ14፡11፤ገላ.5፡16፤22፤ኤፌ.5፡18.

(በግልና በጋራ ለተገለጠልን አምላካዊ ማንነቱ፤ ወደር ለሌለው ማዳኑ፤ቀጥር ሥፍር
ስለሌለው ውለታው በሁሉም ሥፍራና ጊዜ የምንሰጠውን
ስግደት፤ውዳሴ፤አድናቆት፤ምስጋና፤መታዘዝ፣መገዛት፤አክብሮትና ፍጹም መሰጠትን የሚያመለክት
ምላሽ ነው) መዝ.145፡147፤ዕብ.12፡28፤13፡13 ዮሐ.4፡24

(ሙሉውን ሰው ማገልገል፤ጩኸታችን እንዲሰማ የሌሎችን ጨኸት መስማት፤በቃልና በተግባር ማምለክ ስላለብን) የሐዋ.24÷1–7፤ገላ.2÷10፤ያዕ.1÷27፡፡

(አንድ ከጌታ መንገድ፣ከጌታ ሥርዓት፣ከጌታ ቃልና ፍቃድ (ከመጽሐፍ ቅዱስ ትምህርት) የወጣን ወገን፡–በፍቅርና በትህትና ማረም፣ማቅናት ፣መመለስና ጤናማ መንፈሳዊ ሕይወትን እንደገና እንዲቀጥል ማገዝ/ማስቻል ነው፡፡) ገላ. 6÷1፣2ኛጢሞ.4÷2፣ዕብ.12÷4–11፡፡